மகளிர் தினம் 2026: கொண்டாட்டங்களுக்குப் பின்னால் மறக்கப்படும் உண்மைகள்!

பெண் ஒரு மனிதப் பிறவியா என்ற விவாதம் நடந்த இருண்ட காலங்களைக் கடந்து, இன்று ‘பெண்களை ஆற்றல்படுத்துதல்’ குறித்த முழக்கங்கள் உலகம் முழுவதும் ஓங்கி ஒலிக்கின்றன. 2026-ஆம் ஆண்டின் சர்வதேச மகளிர் தினம், ‘உரிமைகள், நீதி, செயல்பாடு’ என்ற முழக்கத்தோடு வந்துள்ளது. ஆனால், “இன்றைய நவீன உலகில் பெண் பாதுகாப்பாக இருக்கிறாளா?” என்ற கேள்விக்கு விடை தேடினால், கசப்பான உண்மைகளே மிஞ்சுகின்றன. கடந்த கால அநீதிகள் இன்று நவீன வடிவம் பெற்றுள்ளனவே தவிர, பெண்களின் மீதான வன்முறைகள் ஓயவில்லை என்பதை சமகாலச் சம்பவங்கள் உரக்கச் சொல்கின்றன.

வரலாற்றின் சுவடுகளில்…

1910-ஆம் ஆண்டு டென்மார்க் தலைநகர் கோபன்ஹேகனில் நடைபெற்ற சர்வதேச மகளிர் மாநாட்டில்தான் மார்ச் 8-ஆம் தேதி சர்வதேச மகளிர் தினமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. இந்தத் தினத்திற்கு மற்றொரு சோகமான வரலாறும் உள்ளது. 1911-ஆம் ஆண்டு நியூயார்க் ஆடைத் தொழிற்சாலையில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 140 பெண் தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர். பணிபுரியும் இடங்களில் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்த நிலையில், இந்தச் சம்பவம் பெண் தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தை உலகறியச் செய்தது.

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் சோசலிச பெண்ணியம் (Socialist Feminism) செல்வாக்கு பெற்றது. ஃபிரடெரிக் ஏங்கல்ஸ், கிளாரா ஜெட்கின் மற்றும் அலெக்ஸாண்ட்ரா கொல்லண்டாய் போன்றோர் பெண் விடுதலையை அரசியலோடும் பொருளாதாரத்தோடும் இணைத்துப் பார்த்தனர்.

1960-களில் உருவான தீவிர பெண்ணியம் (Radical Feminism), “பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைக்கு ஆண்-பெண் பாலின வேறுபாடே அடிப்படை” என்று வாதிட்டது. இது ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகவும், அனைத்துத் துறைகளிலும் சம உரிமை வேண்டியும் குரல் கொடுத்தது.

ஆயினும், இந்த இயக்கங்களின் தலைமை பெரும்பாலும் மத்தியதர வர்க்கத்திடமே இருந்தது. இதன் விளைவாக, உழைக்கும் வர்க்கப் பெண்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் பல நேரங்களில் விளிம்புநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டன.

நவீனகால அநீதிகள்

இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் யதார்த்தம் மிகவும் வேதனையளிப்பதாக உள்ளது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 1325-வது தீர்மானம் பெண்களின் பாதுகாப்பை வலியுறுத்தினாலும், புள்ளிவிவரங்கள் அச்சுறுத்துகின்றன:

• உலகெங்கும் 67.6 கோடி பெண்கள் போரின் நேரடி அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர்.
• மோதல் தொடர்பான பாலியல் வன்முறைகள் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் 87% அதிகரித்துள்ளன.
• அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளில் பெண்களின் பங்கேற்பு வெறும் 7% மட்டுமே உள்ளது.

யுத்தத்தின் பெயரால் பலியிடப்படும் மழலைகள்: 1911-ல் தொழிற்சாலையில் கருகிய பெண்களின் அதே மரண ஓலம், இன்று ஈரானியப் பள்ளிக்கூடங்களில் எதிரொலிக்கிறது. ஈரான் மீதான போரில் குறைந்தபட்சம் 160 பள்ளிக்குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டுள்ள செய்தி மனிதகுலத்தின் மனச்சாட்சியை உலுக்கியுள்ளது.

எப்ஸ்டீன் கோப்புகள் (Epstein Files): 2026-ன் தொடக்கத்தில் வெளியான இந்தக் கோப்புகள், அதிகார நிழலில் மறைக்கப்பட்ட கொடூரங்களை அம்பலப்படுத்தியுள்ளன. 13 வயதுக்குட்பட்ட சிறுமிகள் திட்டமிட்ட முறையில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டது, அதிகார மையங்களின் முன்னிலையிலேயே நடந்தேறியுள்ளது. இது உலகளாவிய நீதி அமைப்பின் தோல்வியை காட்டுகிறது.

இந்தியப் பெண்களின் இருண்ட பக்கங்கள்: குஜராத் முதல் மணிப்பூர் வரை

பெண்களைத் தெய்வமாகப் போற்றும் இந்தியாவில், சமகால மற்றும் கடந்த கால நிகழ்வுகள் நீதிக்கான தேடலை கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன:

• குஜராத் மற்றும் இனப்படுகொலை வன்முறைகள்: குஜராத் முஸ்லிம் இனப்படுகொலையின் போது பெண்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட சொல்லொணாத் துயரங்களும், வன்கொடுமைகளும் வரலாற்றின் ஆறாத வடுக்கள். அதிகார பலத்தால் பெண்களின் உடல்கள் போர்க்களமாக்கப்பட்ட அந்தச் சம்பவங்கள், இன்றும் நீதிக்காகக் காத்திருக்கின்றன.
• உன்னாவ் மற்றும் அதிகார வர்க்கம்: உன்னாவ் போன்ற இடங்களில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளான தலித் பெண்கள், குற்றவாளிகளுக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டத்தின் போது அதிகார வர்க்கத்தால் நசுக்கப்பட்ட விதம், சட்டம் எளியவர்களுக்கு எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது என்பதைப் பறைசாற்றுகிறது.
• கஷ்மீர்: கஷ்மீர் பள்ளத்தாக்குகளில் நிலவும் ‘அரை விதவைகள்’ (Half-widows) என்ற அவலம் உலகிலேயே மிகக் கொடியது. காணாமல் போன தங்கள் கணவன்மார்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்களா அல்லது கொல்லப்பட்டார்களா என்று தெரியாமல், வாழ்நாள் முழுவதையும் ஒரு தேடலிலேயே கழிக்கும் இந்தப் பெண்களின் துயரத்திற்கு எந்தப் பெண்ணியம் விடை சொல்லப்போகிறது?
• மணிப்பூர்: அரசியல் அஜண்டாக்களின் ஒரு பகுதியாக மணிப்பூரின் மலைக்கிராமங்களில் பெண்களின் கண்ணியம் வீதிக்கு இழுத்து வரப்பட்டக் கொடூரங்களை உலகம் பார்த்தது.

ஆயுதப் படைச் சிறப்பு அதிகாரச் சட்டங்களின் (AFSPA) கீழ் இழைக்கப்படும் வன்முறைகள், ஒரு நாகரிக சமூகம் என்று நாம் சொல்லிக்கொள்வதையே கேலிக்குள்ளாக்குகின்றன.

நுகர்வுக் கலாச்சாரமும் விழுமியங்களின் வீழ்ச்சியும்

• பெண்ணிய இயக்கங்களின் தோல்வியும் நுகர்வுக் கலாச்சாரமும்

19-ஆம் நூற்றாண்டில் சோசலிசப் பெண்ணியம் (Socialist Feminism) முதல் 1960-களின் தீவிர பெண்ணியம் (Radical Feminism) வரை பல கட்டங்களைக் கடந்தும், இவற்றின் தலைமை பெரும்பாலும் மத்தியதர வர்க்கத்திடமே இருந்தது. இதனால் உழைக்கும் வர்க்கப் பெண்களின், ஒடுக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினப் பெண்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் கவனிக்கப்படவே இல்லை.

மறுபுறம், சந்தைக் கலாச்சாரம் பெண்களைச் சீரழிக்கிறது. பெரும் நிறுவனங்களின் அழகுச் சாதனப் பொருட்களுக்குப் பலியாகும் இந்தியச் சந்தை, “வெண்மைதான் அழகு” என்ற போலிச் சிந்தனையைத் திணிக்கிறது. ஊடகங்களும் விளம்பரங்களும் பெண்ணின் உடலை ஒரு விற்பனைப் பொருளாகவே பார்க்கின்றன. ‘ஃபேஷன்’ என்ற பெயரில் பெண்ணின் கண்ணியம் சிதைக்கப்படுவதை நவீனத்தின் அடையாளமாகச் சித்தரிப்பது ஒரு வகை மோசடியாகும். ஒழுக்கம் குறித்துப் பேசிவிட்டுப் பெண்ணுடல் வணிகம் செய்வோர் இன்று இரட்டை வேடம் போடுகின்றனர்.

• ஊடகங்களின் பங்கு: விளம்பரங்களும் ஃபேஷன் ஷோக்களும் பெண்களை வெறும் காட்சிப் பொருளாகவும் வணிகக் கருவியாகவும் மாற்றியுள்ளன.
• நவீன வன்முறைகள்: வரதட்சணை கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டங்கள் இருந்தும் கருக்கொலைகளும், திருமணச் சந்தை பேரங்களும் குறைந்தபாடில்லை. ஒருபுறம் ஒழுக்கம் பேசிக்கொண்டே, மறுபுறம் பெண்ணுடல் வணிகத்தை ஊக்குவிக்கும் இரட்டை வேடத்தை நவீன சமூகம் பூண்டுள்ளது.
• மதிப்பீடுகளை இழந்த கல்வி: வெறும் தகவல்களை மட்டுமே போதிக்கும் இன்றைய கல்வி முறை, தார்மீக விழுமியங்களைக் கற்றுத்தரத் தவறியதால், தந்தை-மகள் உறவின் புனிதத்தைக் கூடச் சிதைக்கும் கொடூரமான வன்முறைகள் சமூகத்தில் அரங்கேறுகின்றன. தனிமனிதச் சுதந்திரம் என்ற பெயரில் குடும்ப அமைப்பைச் சிதைக்கும் மேற்கத்தியப் பாதிப்புகளும் நம்மை குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்துகின்றன.

விடிவுக்கான வழி: ஆன்மீக விழுமியங்களும் பாதுகாப்பும்

பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பும் கண்ணியமும் அளிக்கும் ஆண்மகனே உண்மையான நாகரிகவாதி. இஸ்லாம் இதற்கான வழிகாட்டுதலை மிக உயர்வாக வழங்குகிறது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய தீர்க்கதரிசனம் இன்று நமக்கு மிகப்பெரிய பாடமாக உள்ளது.

“ஒரு பெண் ஒட்டகச் சிவிகையில் ஏறி ஹிராவிலிருந்து கஃபாவை வலம் வரப் பயணிப்பாள். வழியில் அவள் இறைவனைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அஞ்சமாட்டாள்.”

அதாவது, ஒரு பெண் தனித்துப் பயணிக்கும்போது எந்த ஆணும் அவளைத் தீண்ட நினைக்காத பாதுகாப்பான சூழலே ஒரு சிறந்த சமூகத்தின் அடையாளம். “உங்களில் சிறந்தவர் உங்கள் மனைவியிடம் நற்பண்பால் சிறந்து விளங்குபவரே!” என்ற நபிமொழி பெண்ணுக்கான அந்தஸ்தை உயர்த்துகிறது. பாதுகாப்பும், பசியற்ற வாழ்வும், அச்சமற்ற சூழலுமே ஒரு சிறந்த தேசத்தின் அடையாளம் என்கிறது திருக்குர்ஆன் (106:3-4).

பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லாத தேசம் ஒருபோதும் முன்னேறிய தேசமாக முடியாது.

மாற்றத்திற்கான பாதை

மகளிர் தினம் என்பது ஆண்டுக்கு ஒருமுறை கொண்டாடும் நிகழ்வாக மட்டும் இருந்துவிடக் கூடாது. பெண்கள் குறித்த மனோநிலையை ஆண் வர்க்கம் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். அதே வேளையில், பெண்கள் தங்களை வெறும் உடல் சார்ந்த அடையாளமாகப் பார்க்காமல், அறிவு மற்றும் தார்மீக வலிமை கொண்டவர்களாக நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தின் மாயையிலிருந்து விடுபட்டு, தார்மீக விழுமியங்களை நோக்கிய பயணமே பெண்களுக்கு உண்மையான விடுதலையைத் தரும். 2026-ஆம் ஆண்டின் மகளிர் தினம் என்பது வெறும் கொண்டாட்டமாக முடிந்துவிடாமல், அநீதிகளுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பும் ஒரு ‘செயல்பாட்டுத் தினமாக’ (Day of Action) மாற வேண்டும்.